بر اساس اکتشافات علم پزشکی، دهان محل تجمع انواع میکروب هاست که با استفاده از مصرف نمک دریایی قبل از غذا از بین می روند.
بزاق دهان از چشمه هایی به نام غدد بزاقی جاری می شود، هر چه بیشتر با غذا مخلوط شوند، غذا سریعتر به حلق می رود و سریعتر هضم می شود. دریافت نمک دریایی در دهان، غدد اطراف دهان را تحریک می کند و ترشح آنها را تسریع می کند و به همین دلیل غذا سریعتر هضم شده و برای بلع آماده می شود.
وقتی نمک دریایی وارد معده خالی می شود، غده معده را تحریک می کند و ترشحات بیشتری تولید می کند. بنابراین مصرف نمک دریایی قبل از غذا باعث می شود که غذا به سرعت جذب و هضم شود.
از آنجایی که مصرف نمک دریایی قبل از غذا، غدد گوارشی را تحریک می کند، در اثر تحریک آنها، انسان میل به خوردن پیدا می کند، بنابراین نمک دریایی باعث افزایش اشتها می شود.
اگر مواد شیمیایی بیش از حد معمول در معده ترشح شود باعث سوء هاضمه می شود و خوردن نمک دریایی قبل از غذا به دلیل خاصیت اسیدی آن را خنثی کرده و سوء هاضمه را برطرف می کند.
مقدار معینی نمک در بدن، خون و ساختار بدن وجود دارد، که اگر این مقدار کاهش یابد، موجب امراض مختلفی در اعضاء بدن میشود اما وقتی نمک دریایی پیش از غذا وارد معده شود، مقدار مورد نیاز را برای کمبود خود نگه میدارد و در حقیقت، مقدار از دست رفته را جبران میکند.
بدن انسان برای از بین بردن سموم به آب نیاز دارد و مصرف نمک دریایی قبل از غذاخوردن و آشامیدن آب موجب افزایش «ادرار» و شستشوی کلیه و مثانه با آب نمک دریایی می شود.
در اثر مصرف نمک دریایی ام. سی 2 مقداری از آب بدن از منافذ پوست خارج شده و به این ترتیب منافذ تنفسی پوست پاک می شود.
خوردن نمک بعد از غذا نیز غدد بزاقی را تحریک می کند و باعث افزایش ترشح بزاق می شود، ناگزیر به فرو بردن یا بیرون کردن آن از دهان میشود که در هر دو صورت، چربی یا غذای باقیمانده در دهان و بین دندان بههمراه آب دهان برطرف میشود.
اگر غذای کم نمک بخورید یا مواد نمکی در معده ترشح نشود، غذا دیرتر هضم می شود و باعث سوء هاضمه می شود. خوردن نمک دریایی قبل از غذا این آسیب را برطرف می کند.